Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

admin

Tomasz Dzido i Edmund Chaberski – posterunkowi z Adamowa polegli w walce z bandytami

Policjanci z Adamowa. Pierwszy z lewej siedzi Edmund Chaberski. Ze zbiorów http://biblioteka.teatrnn.pl

W latach 30-tych na terenie powiatu garwolińskiego, a później także radzyńskiego i łukowskiego działała szajka  Józefa Rusina i Józefa Zadurskiego.  Jak podawała ówczesna prasa bandyci grasujący bezkarnie ponad 7 lat mieli na swoim koncie „niezliczoną ilość napadów, kradzieży i morderstw”. W trakcie kilku obław, które organizowała na nich policja zginęło czterech funkcjonariuszy – przodownik Taras, przodownik  Jan Wodnicki z Lublina (zabity pod Siemieniem) oraz starszy posterunkowy Edmund Chaberski i posterunkowy Tomasz Dzido z posterunku w Adamowie zastrzeleni podczas akcji w ówczesnej gminie Serokomla. Continue reading

100 rocznica bitwy pod Stoczkiem

 

Pomnik 100 lecia bitwy pod Stoczkiem. Ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego

W 1931 roku w Stoczku Łukowskim zawiązał się Komitet Obchodów 100 Rocznicy Bitwy pod Stoczkiem.
Na jego czele stanęli burmistrz Stoczka Wacław Michałowski, kierownik szkoły Stanisław Wielgosek i ksiądz prałat Ludwik Romanowski.

Komitet ten podjął uchwałę o postawieniu na wzgórzu pod Zgórznicą pomnika upamiętniającego zwycięską bitwę sprzed stu lat. Miał on być dziełem okolicznych rzemieślników – murarzy i kamieniarzy, a budulcem miał być kamień polny zebrany z dawnego pola bitwy. Betonowego orła zaprojektowała Jadwiga Piskorz- Gerunowa – pochodząca ze Stoczka nauczycielka.
Continue reading

Franciszek Wojnarowicz -pilot z Wólki Zastawskiej

Franciszek Wojnarowicz
www.niebieskaeskadra.pl

 

 

 

 

 

Franciszek Wojnarowicz urodził się 23 marca 1908 w Wólce Zastawskiej. Jego rodzicami było Antoni i Franciszka z domu Popieluch W 1929 roku ukończył państwowe gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Płocku, gdzie zdał maturę. Continue reading

Z dziejów ciemnoty – Zamawianie i leczenie chorób u ludu ziemi Łukowskiej.

Antoni Golec „Antosiek” XIX- wieczny znachor

Nasz chłopek lub szaraczek (szlachcic posiadacz kilkomorgowy), boi się nadzwyczaj lekarzy, szpitali i apteki,więc w razie choroby udaje sie czasami o kilka lub kilkanaście mil do zamawiacza inaczej zwanego znachorem, wróżem lub zaszeptywaczem.
Nie poznawszy bliżej tego rodzaju ludzi, sądziliśmy, że znane im są pewne praktyczne środki lub znajomość leczniczych ziół, tymczasem badając ich bliżej dowiedzieliśmy się, że wszelkie choroby i dolegliwości dzielą oni na kategoryj: wiater trącił, różą się zgniewała z kołtunem (plica polonica), kołtun zwija się i żąda się i t.p. Continue reading

Ustawa dekomunizacyjna – tablica w Staninie

 

Tablica na dawnym komisariacie MO w Staninie.

W ramach tzw. ustawy dekomunizacyjnej z przestrzeni publicznej do 31 marca miały zniknąć m.in. pomniki i tablice, propagujące komunizm i inne ustroje totalitarne. Na  Liście istniejących obiektów mogących propagować komunizm na terenie gmin woj. lubelskiego sporządzonej w Lubelskim Urzędzie Wojewódzkim znalazło się kilka tablic i pomników z powiatu łukowskiego. Obok tak znanych obiektów jak pomnik partyzantów polskich i sowieckich w Jacie (tzw. „czerwony pomnik”) napisem Pamięci polskich i radzieckich partyzantów zgrupowanych w tych lasach w latach 1942-1944 walczących z hitlerowskim okupantem. Społeczeństwo Ziemi Łukowskiej – 1969” , pomnik na terenie parku miejskiego przy ul. Dr A. Rogalińskiego w Łukowie z napisem „Bohaterskim żołnierzom Armii Radzieckiej i Polskiej poległym w walkach o wyzwolenie Ziemi Łukowskiej – Łukowianie z okazji 1000 lecia państwa Polskiego” czy płyta na frontowej ścianie budynku starostwa z napisem „Bojownikom o wolność i demokrację ludową w Polsce. W dniu Święta Pracy, Łukowianie. Łuków 1 maja 1947 r.” znalazła się też tablica na dawnym budynku komisariatu milicji a później ośrodka zdrowia w Staninie.
Napis na tablicy głosi:

Continue reading

Żdżary – zarys dziejów

„Boże Błogosław Mieszkańcom Żdżar”. Fot. Marek Domański.

Geneza nazwy

Wieś Żdżary wzięła swoją nazwę od sposobu, w jaki powstała. A był on typowy dla wielu ówczesnych miejscowości. Polegał na wypaleniu otaczających teren drzew, a na powstałym pogorzelisku utworzeniu gruntów pod uprawy rolne. Sąsiedztwo otaczających wieś lasów, w tym m.in. rezerwatu Jata, zdaje się potwierdzać tę teorię. Continue reading