Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

Dmochowski

Tajemnice cmentarzy – Tuchowicz – cz I

W XIX wieku rozpoczęto pochówki na cmentarzu położonym przy polnej drodze na Próchnicę.
Patrząc na mapę satelitarną widać, że ogrodzony cmentarz
(I) ma kształt zbliżony do kwadratu i przylega do niego kwadrat zarośli i pola o podobnym obszarze. (II)
Główna część cmentarza podzielona jest dwiema alejkami na cztery, mniej więcej równe sektory.

tuchowiczmapa2

Continue reading

Tajemnice cmentarzy – Wojcieszków

wojcieszkowmapa 

Cmentarz w Wojcieszkowie jest położony przy drodze w kierunku do miejscowości Glinne. Został założony 26.10.1887. Miał wtedy 4 hektary. Do położonej w jego centralnym punkcie kaplicy (1) cmentarnej prowadzi wysadzana starodrzewem aleja.
Tuż za kaplicą miejsce wiecznego spoczynku znaleźli członkowie rodzin szlacheckich, księża, organiści, a także bohaterowie działań wojennych z 1939 roku oraz partyzanci polegli w akcjach przeciwko okupantom.

Continue reading

Tajemnice cmentarzy – Tuchowicz – cmentarz przykościelny

Cmentarz w Tuchowiczu położony około 500 metrów od kościoła w bocznej dróżce odchodzącej od drogi na Jeleniec.
Od początku istnienia parafii do przełomu XVIII i XIX wieku zmarłych grzebano na cmentarzu przypościelnym. Do dziś zachowały się tam dwa nagrobki – Joachima Hempla i jego żony Rozalii z Dmochowskich. Przy wejściu do kościoła znajduje się piękny nagrobek dłuta Pawła Malińskiego przedstawiający stroskaną kobietę wsparną na urnie. Niestety nie zachowała się tablica informująca czyj grób zdobiła rzeźba.

Podczas różnego rodzaju robót ziemnych wykonywanych w najbliższej okolicy kościoła natrafiano na ludzkie kości, będące pozostałością po tym dawnym miejscu pochówków.

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy – cz VII

  stanisław  Stanisław Dmochowski urodził się w Sarnowie w 1907 roku. Był najmłodszym synem Jana Dmochowskiego i jego drugiej żony Jadwigi z Rakowieckich.
Stanisław spędził dzieciństwo w Jeleńcu, gdzie przeprowadziła się rodzina Dmochowskich a Sarnów pozostał w rękach przyrodniego brata Stanisława – Romana.
Pierwsze nauki pobierał od domowego nauczyciela, następnie uczęszczał do gimnazjum im Zamoyskiego w Warszawie. Po zdanej maturze podjął studia na SGGW, które ukończył w 1932 roku.
Pracował jako zarządca wielu majątków, m.in. w Burcu – rodzinnym gnieździe Dmochowskich.
Działał społecznie upowszechniając wiedzę rolniczą na wsi.
W 1938 roku objął dzierżawę gospodarstwa Starostwo Błońskie koło Grodziska Mazowieckiego. gdzie pozostał także w czasie wojny. Gościł u siebie siostrę Annę Barthel de Weydenthal z dziećmi. Jego dom był także przystanią dla szerszego rodzinnego grona po Powstaniu Warszawskim.

Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy cz VI

 jadwigaUrodziła się w 1902 roku w Kępinie. Była córką Kazimierza i Józefy z Rybickich Goeblów.
Jej ojciec był synem znanego architekta. Urodził się i wychował w Warszawie. Został dyrektorem Syndykatu Rolniczego w Rawie Mazowieckiej.
Matka Jadwigi była córką znanego lekarza Stanisława Rybickiego, założyciela szpitala w Skierniewicach, który dziś nosi jego imię.
Jadwiga rozpoczęła naukę w gimnazjum żeńskim w Piotrkowie. Od najmłodszych lat była świadkiem gorących politycznych dyskusji. Polityczne zainteresowania pozostały jej na zawsze.
W 1918 roku jej rodzina przenosi się do Warszawy i zamieszkuje w mieszkaniu przy ulicy Złotej 61. Jadwiga uczęszczała do modnej szkoły „Panien Kowalczykówien”.

Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy – cz V

 jerzy dmochowski Urodził się w 1899 roku w Sarnowie. Był synem Jana i jego drugiej żony Jadwigi z Rakowieckich Dmochowskich.
Gdy dorósł najstarszy syn Jana z pierwszego małżeństwa – Roman – pozostawił mu majątek matki a sam przeniósł się z drugą żoną do Jeleńca.
Jerzy początkowo pobierał nauki w domu, następnie uczęszczał do gimnazjum w Siedlcach, a maturę zdał w Warszawie w gimnazjum im. E.Konopczyńskiego.
W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i walczył z bolszewikami, zachorował na tyfus i został oddelegowany do podchorążówki w Grudziądzu. Aż do 1938 roku brał udział w ćwiczeniach wojskowych w swoim pułku ułanów jako podporucznik rezerwy.
W 1939 roku nie został zmobilizowany, jednak mimo to szukał kontaktu z armią, której chciał oddać wdo dyspozycji swój samochód.

Continue reading