Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

Dmochowski

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy – cz IV

 teresa myszka_choloniewska Teresa z Myszka – Chołoniewskich Dmochowska
ps. Jan Rybałt
 Pochodziła ze starego hrabiowskiego rodu. Otrzymała starannne wykształcenie, władała kilkoma językami.
Utrzymywała bliskie konatkty z Kurią Biskupią w Łodzi.
Była tłumaczką religijną i autorką ukrywającą się pod pseudonimem Jan Rybałt.
Była żoną profesora Antoniego Dmochowskiego. Mieli sześcioro dzieci. Jedno z nich zmarło w dzieciństwie i jest pochowane w Tuchowiczu.

Po wojnie mieszkanie profesorstwa Dmochowskich było miejscem spotkań łódzkiej elity.

Zmarła w Łodzi w 1977 roku, jest pochowana na cmantarzu w Laskach, gdzie po latach spoczęli też jej mąż Antoni, oraz dzieci z rodzinami.


Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy – cz III

 antoni Antoni Dmochowski – syn Jana i Jadwigi z Rakowieckich Dmochowskich urodził się w Sarnowie.
Studiował na Wydziale Filozoficznym UW w zakresie chemii. Brał udział w I wojnie światowej, z której wrócił jako inwalida wojenny.
Uzyskał doktorat z chemii i fizjlogii zwierząt i habilitację z chemii fizjlogicznej na Uniwersytecie Warszawskim. Odbył studia uzupełniające w Austrii, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych.
Jego badania w Instytucie Reckefellera w Nowym Jorku, przyczyniły się do odkrycia budowy nukleotydów i kwasu DNA.
Od 1934 kierował Zakładem Cehmii Fizjologicznej w Łodzi.
W 1937 roku otrzymał tytuł profesowa nadzwyczajnego z chemii fizjologicznej, a tytuł profesora zwyczajnego biochemii w 1957 roku.
W czasie okupacji był wykładowcą na tajnych kompletach ucząc chemii fizjologicznej na Wydziale Lekarskim UW i Uniwersytetu Poznańskiego.
Od 1945 stał się współtwórcą Uniwersytety Łódzkiego oraz twórcą pierwszej uniwersyteckiej Katedry Biochemii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UŁ, którą kierował przez 22 lata.
W trakcie swojej długiej kariery naukowej wykształcił 200 magistrów oraz wielu doktorów i docentów, z których wielu uzyskało tytuły profesorskie.
Antoni Dmochowski był członkiem Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego i członkiem-założycielem Polskiego Towarzystwa Biochemicznego, które w uznaniu jego zasług nadało mu godność Członka Honorowego. W 1995 uchwalono nagrodę im. Profesora Antoniego DMochowskiego za osiągnięcia dydaktyczne.
W 1970 otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa w zakresie nauk przyrodniczych.

Antoni Dmochowski zmarł 23 grudnia 1983 w Łodzi – jest pochowany na cmentarzu w Laskach.

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy cz II

Roman Dmochowski urodził się 10 grudnia 1884 roku w Sarnowie – majątku matki.
Był synem Jana Dmochowskiego i Wandy z Ponikwickich primo voto Tukałło.
W dzieciństwie chorował na ospę, która oszpeciła go na całe życie.
Uczył się i studiował w Warszawie, Lipsku, Berlinie i Getyndze. W 1909 roku uzyskał doktorat z chemii rolniczej.
Osiadł w Sarnowie – największym majątku w powiecie. Jego ojciec wraz z drugą żoną i dziećmi przeniósł się do Jeleńca.
W Sarnowie napisał „Podręcznik nauki o nawożeniu”. Był prezesem Związku Ziemian powiatu łukowskiego.
Ożenił się w 1925 z Marią Potworowską – siostrą Teresy- żony Władysława Tatarkiewicza.
Reforma rolna pozbawiła Dmochowskich Sarnowa. Osiedli oni w Bydgoszczy, gdzie Roman pracował naukowo w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego. Wydał swoją drugą ksiązkę „Uprawa i zagospodarowanie lekkich gleb w Polsce”.
Po przejściu na emeryturę pozostali w Bydgoszczy, gdzie mieszkali w fińskim domku zwanym „Sarnówkiem”.
Zmarli bezpotomnie i są pochowani na miejscowym cmentarzu.

Rody ziemi łukowskiej – Hemplowie – cz IV

ALEKSY JÓZEF HEMPEL (I)
1823-1887
Czwarty syn Joachima i Rozalii z Dmochowskich. Urodził się w 1823 w Tuchowiczu. Ukończył szkołę rolniczą przy Instytucie Agronomicznym w Marymoncie. Później także, jak pisze Wieniawski w książce „Z teki Marymontczyka”, „wykład hodowli inwentarza powierzono uzdolnionemu w tym kierunku i również zacnemu pedagogowi Aleksemu Hemplowi”.
Następnie wykładał w Szkole Rolniczej w Dublanach.
Osiadł w rodzinnym majątku i w późnym wieku ożenił się z cioteczną siostrą Jadwigą Dmochowską.
Z jego pomocą został wybudowany nowy kościół w Tuchowiczu, na miejsce starego, który spłonął w 1857 roku. Ofiarował tez ziemię pod nowy cmentarz (wcześniej grzebano wokół kościoła). Ponieważ nie wykazywał zamiłowania do prowadzenia gospodarstwa, majątkiem zarządzała żona. Sam zajmował się leczeniem, a chorych przyjmował we dworze, w wydzielonej oficynie.
Zmarł w Tuchowiczu i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Hemplowie – cz II

Obraz Januarego Suchodolskiego "Joachim Hempel"

Obraz Januarego Suchodolskiego „Joachim Hempel” Dzięki uprzejmości Wojciecha Hempel

 JOACHIM HEMPEL (1787-1874)

„W walce za wolność pokryły go blizny
Laur wieńczy czoło obrońcy Ojczyzny”
(Podpis pod fotografią J.Hempla na pamiątkowym tableau)

Był najstarszym synem Joachima Rocha i Zuzanny z Hoffmanów. Urodził się w Puławach 1 września 1787 roku. Jak pisze w książce „Dzieje rodziny Hemplów” Zdzisław Janota Bzowski „jego życiorys nadawałby się do nakręcenia wojennego filmu”.

Continue reading

Parafia w Tuchowiczu

_mini-P1330263

Parafia Tuchowicz wyodrębniła się z parafii Łuków. W latach 1350-51 zostaje wymieniana w spisie świętopietrza. Trudno podać dokładną datę powstania parafii, ponieważ brak jest dokumentów źródłowych. Nie zachowały się dokument fundacyjny ani erekcyjny.
Parafia była fundowana przez rodzinę Kanimirów, którzy już w 1422 roku, co potwierdzają źródła, byli właścicielami Tuchowicza, a później także innych miejscowości w jego pobliżu. Należało do nich prawo patronatu nad parafią.
Parafia leżała przy szlaku komunikacyjnym, łączącym drogę wiodącą wzdłuż Wisły z drogą prowadzącą przez Kock i Łuków na północ.

  Continue reading