Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

Łuków

Łuków gore !

Panorama XIX wiecznego Łukowa. Z kolekcji Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej

Panorama XIX wiecznego Łukowa. Z kolekcji Muzeum Henryka Sienkiewicza w Woli Okrzejskiej

Pożary od zawsze towarzyszyły ludziom. Płonęły zarówno małe osady, większe wsie jak też duże miasta. Ogień powodował ogromne straty materialne, ograniczał rozwój społeczny,kulturalny i handlowy miast i miasteczek. Powodował głód i biedę.

Szybkiemu rozprzestrzenianiu się pożarów sprzyjało wiele czynników – drewniana, gęsta zabudowa, krycie dachów strzechą, utrudniony dostęp do wody,brak zorganizowanych straży pożarnych oraz odpowiedniego do gaszenia sprzętu. Także postawa samych mieszkańców, często ratujących tylko swoje mienie, zarówno przed pożarem jak i kradzieżą, opóźniała czy wręcz uniemożliwiała skuteczną walkę z żywiołem.

Continue reading

Tragedia przy budowie schodów

sepia

 

 

Figurę Chrystusa niosącego krzyż autorstwa Bolesława Syrewicza znajdującą się przy kościele Przemienienia Pańskiego w Łukowie znają niemal wszyscy.  Stanęła ona przy głównym wejściu do świątyni w 1883 roku. Mało kto słyszał jednak o tragicznych wydarzeniach związanych z budową schodów i balustrady, na której znajduje się posąg.

 

 

 

Continue reading

Henryk Sienkiewicz o Łukowie

Henryk Sienkiewicz syn Ziemi Łukowskiej był nie tylko znanym powieściopisarzem ale i publicystą. W jednym z numerów Gazety Polskiej z 1875 w swoim felietonie Chwila obecna wspomina Łuków a w kolejnym prowadzi polemikę z odpowiedzią jak pisze „Rycerza z Łukowa”chwila-obecna-4-1 Continue reading

O zaginionym pradziadku i żołnierzach z I wojny światowej

Od kilkunastu już lat poszukuję informacji o moim zaginionym prawdopodobnie podczas I wojny światowej pradziadku.

Julian Fijał urodził się w 1873 roku w Zastawiu, był synem Jana i Agnieszki z Walczyńskich. W 1906 roku wstąpił w związek małżeński z Katarzyną Olender. Legitymował się wtedy biletem 220 Jepifańskiego Batalionu Rezerwowego. W latach 1907-1915 rodziły się ich dzieci Aniela, Bronisława, Zofia, Władysław i Aleksander – od imienia ojca nazywani Ulijanami, Ulijankami albo Ulijanichami.

Moja babcia pamiętała jak jej ojciec został powołany do wojska:

„Do 1913 roku mieszkaliśmy razem, wtedy ojciec, jako rezerwista, został wezwany do wojska. Jak odchodził to siostra Aniela mówiła do mnie „Bec Bronka, ale głośno bec”. W lipcu 1914 roku ojciec szedł na front, wojsko przechodziło przez Siedlce i zaprosił nas na odwiedziny. Ojciec bardzo mi się podobał w ubraniu wojskowym, najbardziej podobała mi się złota łyżka, którą nosił w bucie za cholewą. Nie chciałam mu jej oddać, tylko zabrać ją do domu. Wtedy po raz ostatni widziałam ojca. Później chyba jeszcze nas odwiedził, albo my jego, ale nie pamiętam.”

 

Z wpisu w książce adresowej widnieje dopisek, że Julian Fijał został uznany za zmarłego w 1929 roku decyzją Wojewody Lubelskiego.

98spisludnosci

Poszukując informacji o procedurze uznania za zmarłego trafiłam na Monitor Polski. Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej.

Continue reading

Z dziećmi na ziemi łukowskiej :)

Od naszego powrotu z wycieczki po okolicach Łukowa minęło już kilka dni, urlop się skończył… to dobry czas na podsumowanie wyjazdu, napisanie kilku słów o tym co warto zobaczyć, gdzie warto być i jak zorganizować wyjazd w te piękne i nieodkryte jeszcze do końca tereny wschodniej Polski. Być może uda mi się tym wpisem obalić kilka mitów, o tym, że przecież „nie ma tu nic ciekawego”, że „z dziećmi to bez sensu jechać taki kawał drogi jak i tak nic tam nie ma” itd. 🙂  Być może uda się przekonać „miejscowych” do odkrywania piękna małej ojczyzny, a tych z daleka do spędzenia kilku dni w tych niezwykle urokliwych zakątkach, gdzie ciekawa historia kryje się niemal w każdej wsi…

Continue reading

Uszyńscy – łukowscy notariusze

Rodzina Uszyńskich - 1913 Od lewej stoja:Wacław Tuz, Tadeusz Uszyński, Janina Uszyńska (Bastgen), Roman Uszyński, Jadwiga Uszyńska (Raciborska), Edmund Uszyński, Elżbieta Uszyńska (Kühnl-Kinel), Adam Lewicki Od lewej siedząL Maria Uszyńska (Tuz) z synem Janem, Mirosława (Moritz) Uszyńska, Roman Uszyński, Czesława Uszyńska (Lewicka) U nóg siedzą chłopcy: Jerzy Tuz i Czesław Tuz Zdjęcie ze zbiorów rodzinnych udostępniła Dorota Raciborska

Rodzina Uszyńskich – 1913
Od lewej stoja:Wacław Tuz, Tadeusz Uszyński, Janina Uszyńska (Bastgen), Roman Uszyński, Jadwiga Uszyńska (Raciborska), Edmund Uszyński, Elżbieta Uszyńska (Kühnl-Kinel), Adam Lewicki
Od lewej siedząL Maria Uszyńska (Tuz) z synem Janem, Mirosława (Moritz) Uszyńska, Roman Uszyński, Czesława Uszyńska (Lewicka)
U nóg siedzą chłopcy: Jerzy Tuz i Czesław Tuz
Zdjęcie ze zbiorów rodzinnych udostępniła Dorota Raciborska

Protoplaści rodu Uszyńskich herbu  Lubicz pochodzili z Małej Uszy i Wielkiej Uszy pod Ciechanowcem. Mieli oni trzech synów, bezdzietnych Piotra i Franciszka, oraz Antoniego, którego syn i wnuk przez szereg lat pełnili funkcje notariuszy w Łukowie.

Antoni Uszyński dzierżawił majątek Świętochów, w okolicy Węgrowa. Później kupił parowłókową posiadłość w Siedlcach. Jego wnuk Roman, w 1924 roku, lokalizował ją „między obecną ulica 3Maja, szosą do Łukowa i obecnemi koszarami Miłkowskiego. Część tych gruntów obecnie zajmuje Zakład Ogrodniczy Książka”

Continue reading