Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

Rody ziemi łukowskiej – Kanimirowie

200px-POL_COA_Abdank_svgKanimirowie to rodzina, która w średniowieczu osiedliła się na Ziemi Łukowskiej.

Na początku XV wieku właścicielem Tuchowicza był Kanimir herbu Abdank z Końradzca (koło Płońska) lub Kornacic (pow. Sandomierz). Kanimir sprzedał Tuchowicz swojemu bratu Mikołajowi.

Ok 1470 roku Długosz wymienia w posiadaniu Gromka (Kanimira) tylko miasteczko Tuchowicz, jednak w posiadaniu Kanimirów mogło być już wtedy więcej miejscowości w okolicach.

W XVI w. w źródłach występuje 10 miejscowości będących w posiadaniu Kanimirów z Tuchowicza (Biadaczówka alias Księża Wolą Celiny, Gózd, Jamielnik, Jedlanka, Niedźwiedzi Kierz, Płozy alias Szyszki, Tuchowicz, Zagoździe i Zastawie).

Prawdopodobnie to Kanimirowie w pierwszej połowie XIV wieku byli fundatorami parafii w Tuchowiczu.

W 1548 bracia Jan i Mikołaj Kanimirowie ufundowali w Tuchowiczu prepozyture (probostwo kościoła kapitulnego lub kolegiackiego). Prepozytem został wówczas ks. Michał. Po nim posługę kapłańską pełnili min. Feliks Sandinogius z Leżenie Lezyński, Albert Antoni Misiowski, Grzegorz Józef Skawiński. W 1588 roku prepozytem był Stanisław Kobielski.

„Pierwszym znanym nam z imienia właścicielem Tuchowicza jest Jan Kanimir herbu Abdank, który w wojnę 1410 roku odznaczył się pod Koronowem i w Sztumie Kanimirowie pochodzili z Końradźca (koło Płońska) lub Komacic (pow Sandomierz). Protoplastą rodu wg hrabiego S. Uruskiego był Kazimierz Abdańczyk, który swój majątek Biegonów nadał w 1198 roku klasztorowi miechowskiemu Nazwisko Kanimir występuje w różnych zniekształceniach: Kogniemir, Kaimir, Kanimier
W 1422 roku Jan Kanimir sprzedał on pół Tuchowicza bratu Mikołajowi a nabył część Żakowic. ,”Byli to bracia wielkiej zgody i miłości, że trudno o takiej drugiej usłyszeć”
Jan miał dwie żony pierwszą Jadwigę z Mazowszan pod Radomiem, a drugą Elżbietę z Leżenie, wojewodziankę mazowiecką. Po pierwszej żonie przejął Mazowszany, gdzie osiadł Miał trzech synów Kazimierza, Sędziwoja i Macieja którzy pisali się z Żakowic Długosz napomina,że w polowie XV wieku (1470-80) właścicielem Tuchowicza był Gromek herbu Zgraja Ów Gromek to najprawdopodobniej syn Mikołaja Kanimira herbu Abdank, zatem Długosz przez pomyłkę wpisał herb Zgraja, o którym nic nie wiemy. Maciej syn Jana w 1512 roku był sędzią ziemskim łukowskim i dziedzicem Mazowszan Ożenił się z Barbarą z którą w 1525 roku sprzedał Sycynę Kochanowskiemu
Miał on czterech synów: Jakub, Jan, Mikołaj, Piotr i córkę Barbarę, która pisała się z Tuchowca. Wyszła za Krzysztofa Kijeńskiego. Jakub syn Jana wojski parczewski, miał dwóch synów: Franciszka podsędka łukowskiego zmarłego przed 1620 rokiem oraz Jana także wojskiego parczewskiego zmarłego w 1574 roku. Jan z kolei miał trzech synów: Stanisława. Jakuba i Michała oraz sześć córek Synowie Jana są posiadaczami majątków w okolicach Tuchowicza. Stanisław był wojskim parczewskim – 1569, synowie jego Jan i Wojciech z Tuchowicza podpisali elekcję Władysława IV , Jakub w 1580 roku był dziedzicem Zagoździa i Zastawia, a Michał dziedzicem Jemielnika i Jedlanki. Syn Macieja Mikołaj miał syna Stanisława zwanego „Jedynakiem”, który w 1580 roku był właścicielem Niedżwiedziegokierzu, Biadaczówki i Płozów, natomiast Jan był dziedzicem Celin a w 1584 roku ożenił się z Katarzyną siedlecką wdową po Franciszku Zwolskim. Miał z nią trzech synów i cztery córki, dziedziczyli na Celinach”

REDZIK A., „Gdzie szumiące topole. Historia Rejonu Tuchowicko-Stanińskiego
w Ziemi Łukowskiej
(Studium historyczne gminy Stanin).”
Zagoździe – Łuków – Lublin 2000

Michał Kanimir syna Jana, żonaty z Zofią z Gumowskich był dziedzicem Jedlanki i Jamielnika ( 1580r). Wśród właścicieli tych wsi jest też Stanisław Kanimir zwany Jedinakiem. W 1620 wieś była podzielona między kilku właścicieli , jednym z nich był pan Jakub Kanimir.


kanimirowie

One Response to Rody ziemi łukowskiej – Kanimirowie

  • Dotyczy roku 1584.
    Moim zdaniem Stanisław Kanimir syn zm. Jana ożenił się z Katarzyną Siedlecką wdową po Franciszku Zwolskim.
    Z poważaniem,
    Tadeusz Zwolski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.