Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

szlachta

Groby rodzinne Szydłowskich w Okrzei

W cieniu okazałego pomnika postawionego przy grobie Stefanii Sienkiewiczowej na cmentarzu w Okrzei, w zapomnianych grobach spoczywają członkowie znamienitego rodu Szydłowskich z pobliskiego Jagodnego, Szamotowie oraz przyjaciel Henryka Sienkiewicza Antoni Zaleski z synem.
Skromne nagrobki w formie leżących płyt (podobne do tej ufundowanej matce przez noblistę), nie zwracają uwagi turystów.
W kwaterze Szydłowskich, znajduje się 11 grobów, w tym jeden bez inskrypcji.

 

Continue reading

Grobowiec Dmochowskich w Wojcieszkowie

 

 

 

Grobowiec rodziny Dmochowskich w Wojcieszkowie jest, zdaje się jedynym na ziemi łukowskim rodzinnym miejscem pochówku… pokoleń. O tym, że spoczywa tam ostatnia żona Henryka Sienkiewicza Maria z Babskich wiadomo powszechnie. Dlaczego to właśnie tam chciała być pochowana i kto spoczął tam przed nią ?
Continue reading

Markowscy – dziedzice Tuchowicza

Powszechnie wiadomo że Tuchowicz od lat 20tych XIX wieku należał do rodziny Hempel. Nieprawdziwe są jednak informacje podawane w niektórych źródłach (m.in w książce „Dzieje rodziny Hemplów” Zdzisława Janoty Bzowskiego), że miasteczko to było posagowym majątkiem żony Joachima Hempla – Rozalii Dmochowskiej.

Joachim Hempel kupił Tuchowicz wraz z przyległościami i przynależnościami od Walentego

Markowskiego w 1827 roku.

Fragment księgi hipotecznej Dóbr Tuchowicz

Fragment księgi hipotecznej Dóbr Tuchowicz

Continue reading

Szlachta zagrodowa

W województwie lubelskim ziemia łukowska odznacza się szczególniejszą obfitością wsi szlachty bezkmieciowej. Są tam całe roje, gniazdo za gniazdem. Na jakie 700-800 łanów kmiecych należących do szlachty folwarcznej było z góra 770 łanów uprawianych przez szlachtę bezkmieciową. Dopatrzeć się tam zgrupowania około jakiegoś grodu – trudno. Chyba Łuków, siedlisko dawnej kasztelanii, stanowił takie miejsce środkowe. Istotnie w pobliżu rozsiane są wsi szlachty zagrodowej, ale ciągną się one na całej wschodniej linii powiatu nieraz gęsto, jednak obok drugiej. Nie podobna więc przypuszczać, aby bezpośredni zachodził związek między zamkiem grodowym a wsiami oddalonemi w promieniu 30 do 40 metrów (?) (km?). Przy bliższem wpatrywaniu się w położenie wsi szlachty zagrodowej na mapie, dostrzedz można innej osobliwości. Długim czworobokiem ciągnący się powiat łukowski przedstawia tę szczególność w rozkładzie wsi, że cały dłuższy bok wschodni z przyległym pasem usiany jest wsiami szlachty drobnej, podczas gdy ze strony drugiej od zachodniego szlaku tylko wsi szlachty folwarcznej się snują. Ztądby wnosić należało, że swojego czasu ziemia łukowska, będąca na kresach, wyciągnęła całą obronną linią od wschodu, skąd zagrożona być mogła, wtedy gdy od zachodu t.j. od tyłu miała granice bezpieczne, bo opierające się o Mazowsze.


(za Źródła Dziejowe
Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym
Opisana przez Adolfa Pawińskiego
Małopolska tom III )