Strona poświęcona Ziemi Łukowskiej

Sarnów

Babki i akuszerki w okolicy Tuchowicza

 

polozna

Kiedyś naszym antenatkom w porodach pomagały tzw. „babki” zwane później akuszerkami.
W książce „Nauka położna krótko zebrana” z 1790 roku autor podaje jakimi cechami powinna się odznaczać kandydatka na „kobietę przy rozwiązaniu rodzących położnic służącą”. Tak więc „maią być rąk szczupłych, palców przydłuższych a cienkich, kibić w ciele i zręczność z sprawnością mająca, niebrać do tego kobiet podeszłych, takowe bowiem niepojętymi, a uporczeymi bywać zwykły, niebrać też zbyt młodych, ani Panien, lecz które już rodziły (…) do tej Nauki nie są sposobnemi osoby słabowite, chorowite, mdłościom podległe, lękliwe, boiaźliwe, smutne, iako też ani zuchwałe, ani okrutne, natrętne, głupkowate i grubiańskie, ani się do tego zdadzą osoby otyłe, grube, nieruchawe, bałwanowate, ani ułomne, z krzywemi rękami lub palcami, ni garbate, ani skaliczałe, ni leniwe, ani ospałe, ani miłośnice trupów iakichkolwiek (…)” Continue reading

Tajemnice cmentarzy – Tuchowicz – cz I

W XIX wieku rozpoczęto pochówki na cmentarzu położonym przy polnej drodze na Próchnicę.
Patrząc na mapę satelitarną widać, że ogrodzony cmentarz
(I) ma kształt zbliżony do kwadratu i przylega do niego kwadrat zarośli i pola o podobnym obszarze. (II)
Główna część cmentarza podzielona jest dwiema alejkami na cztery, mniej więcej równe sektory.

tuchowiczmapa2

Continue reading

Strój łukowski – tkaniny

feliksin Umiejętność wykonywania tkanin, samowystarczalność w obrębie własnego gospodarstwa, skłoniła kobiety do wyrobu początkowo prostego lnianego płótna, a z biegiem lat zaczęto tkać samodziały wełniane i lniano-wełniane z przeznaczeniem na świąteczną odzież” (DADOS S.: 1995 s. 52). Na Ziemi Łukowskiej tkactwem „zajmowały się głównie kobiety tkając nie tylko płótna, ale też inne różnorodne kilimy. Jeszcze przed drugą wojną światową tkały płótna, samodziały lniane, lniano-wełniane na stroje, tkaniny do wystroju wnętrza izby i inne tkaniny użytkowe. Po drugiej wojnie światowej nie tkały już prostych płócien (…)” z powodu upowszechnienia tańszych tkanin fabrycznych. Nadal jednak tkały barwne samodziały „o urozmaiconych wzorach i technikach wykonania. W każdym prawie domu (…) były wykonywane pasiaki, kraciaki, tkaniny przetykane – jako tkaniny na łóżko lub kilimy na ściany. Początek lat osiemdziesiątych XX wieku to gwałtowny upadek rzemiosła” (DADOS S.: 1995, s. 54).

Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy – cz VII

  stanisław  Stanisław Dmochowski urodził się w Sarnowie w 1907 roku. Był najmłodszym synem Jana Dmochowskiego i jego drugiej żony Jadwigi z Rakowieckich.
Stanisław spędził dzieciństwo w Jeleńcu, gdzie przeprowadziła się rodzina Dmochowskich a Sarnów pozostał w rękach przyrodniego brata Stanisława – Romana.
Pierwsze nauki pobierał od domowego nauczyciela, następnie uczęszczał do gimnazjum im Zamoyskiego w Warszawie. Po zdanej maturze podjął studia na SGGW, które ukończył w 1932 roku.
Pracował jako zarządca wielu majątków, m.in. w Burcu – rodzinnym gnieździe Dmochowskich.
Działał społecznie upowszechniając wiedzę rolniczą na wsi.
W 1938 roku objął dzierżawę gospodarstwa Starostwo Błońskie koło Grodziska Mazowieckiego. gdzie pozostał także w czasie wojny. Gościł u siebie siostrę Annę Barthel de Weydenthal z dziećmi. Jego dom był także przystanią dla szerszego rodzinnego grona po Powstaniu Warszawskim.

Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy cz VI

 jadwigaUrodziła się w 1902 roku w Kępinie. Była córką Kazimierza i Józefy z Rybickich Goeblów.
Jej ojciec był synem znanego architekta. Urodził się i wychował w Warszawie. Został dyrektorem Syndykatu Rolniczego w Rawie Mazowieckiej.
Matka Jadwigi była córką znanego lekarza Stanisława Rybickiego, założyciela szpitala w Skierniewicach, który dziś nosi jego imię.
Jadwiga rozpoczęła naukę w gimnazjum żeńskim w Piotrkowie. Od najmłodszych lat była świadkiem gorących politycznych dyskusji. Polityczne zainteresowania pozostały jej na zawsze.
W 1918 roku jej rodzina przenosi się do Warszawy i zamieszkuje w mieszkaniu przy ulicy Złotej 61. Jadwiga uczęszczała do modnej szkoły „Panien Kowalczykówien”.

Continue reading

Rody ziemi łukowskiej – Dmochowscy – cz V

 jerzy dmochowski Urodził się w 1899 roku w Sarnowie. Był synem Jana i jego drugiej żony Jadwigi z Rakowieckich Dmochowskich.
Gdy dorósł najstarszy syn Jana z pierwszego małżeństwa – Roman – pozostawił mu majątek matki a sam przeniósł się z drugą żoną do Jeleńca.
Jerzy początkowo pobierał nauki w domu, następnie uczęszczał do gimnazjum w Siedlcach, a maturę zdał w Warszawie w gimnazjum im. E.Konopczyńskiego.
W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i walczył z bolszewikami, zachorował na tyfus i został oddelegowany do podchorążówki w Grudziądzu. Aż do 1938 roku brał udział w ćwiczeniach wojskowych w swoim pułku ułanów jako podporucznik rezerwy.
W 1939 roku nie został zmobilizowany, jednak mimo to szukał kontaktu z armią, której chciał oddać wdo dyspozycji swój samochód.

Continue reading